3 жилийн өмнө ажлаасаа халагдлаа.Гэртээ ирээд 3 хоног юу ч хийгээгүй. Зүгээр л цонхоор харсан. Утас дуугарах бүрт “ажилд авъя” гэсэн мессеж байх болов уу гэж боддог байсан.
4 дэх өдөр нь хоолны ширээн дээр хуучин дэвтэр олсон. Уур, гомдол, айдас бүгдийг асгасан.
“Намайг яагаад хэрэггүйд тооцсон юм” гэж эхэлсэн мөр минь 3 хуудас болсон.
Тэр шөнө би анх удаа өөртэйгөө ярьсан.
Тэгээд ойлгосон: Хаалга хаагдах үед цонх нээгддэг юм байна. Заримдаа тэр цонх цаас, үзэг байдаг юм байна.
Өнөөдөр тэр дэвтэр миний анхны ном болсон. Номын дэлгүүрт өөрийн номоо хараад уйлсан.
Хэрэв чи ч бас хэцүү үедээ байгаа бол санаарай:
Чиний хамгийн харанхуй өдөр хэн нэгний өглөөний гэрэл болж магадгүй.
— Нэрээ нууцалсан уншигч
Чиний түүх хэн нэгэнд гэрэл болно.
Өөрийн бүтээлээ https://duugui-nomlogch.mn/buteel-illeeh/ хуудаснаас илгээгээрэй.